Downloads
CD recensies
Concertrecensies
De pers over concerten in samenwerking met anderen


Downloads

Download Persfoto 1: TIFF
Download Persfoto 2: JPG

Download korte biografie
Download lange biografie

Back to top

CD RECENSIES

Welke andere Europese stad heeft zoveel musici weten te inspireren als Venetië? Is de stad vanaf de grond gezien al indrukwekkend, het beeld dat het water voorspiegelt lijkt alleen nog maar mooier. En misschien geldt dat ook voor deze uitvoeringen door het blokfluitkwartet Brisk: de originele composities zijn imposant, maar spreken de bewerkingen van dit kwartet niet nog meer tot de verbeelding? In elk geval is deze opname meer dan zomaar een dwarsdoorsnede van de Venetiaanse muziekgeschiedenis vanaf de zestiende eeuw. Alle gebouwen in de stad zijn getekend door zon, wind en water, maar hoeveel muziek hebben de muren in de loop der tijd weerkaatst en geabsorbeerd? Een interessante vraag die Renske Vrolijk heeft geprobeerd te beantwoorden in haar nieuwe compositie Ghost wall. Haar bijdrage en de twee Estampies van Saskia Coolen, die zelf deel uitmaakt van dit ensemble, completeren het beeld van Venetië, dat zichzelf weerspiegelt in de hedendaagse cultuur. Want zo subtiel als Vrolijk haar muzikale materiaal kiest, zo genuanceerd zijn ook de kleurschakeringen waarmee Brisk het muzikale verleden van deze stad schildert. En Coolen demonstreert dat het werken met oude compositietechnieken niet louter een zaak is van vervlogen tijden.
(Klassieke Zaken, Andrew van Parijs maart 2009)

Recensie Luister juni 2010

Recensie Thea Derks Blog radio4.nl 1 juli 2010

De uitgebreide suite 'The domestication of the animal world' van Thomas Campion is een masque, een kunstwerk waarin oorspronkelijk dans, dichtkunst, muziek en theater werden gecombineerd. Dit werk staat sec op de cd en is tevens voorzien van beelden op dvd gezet. Vier studenten van de HKU maakten een animatiefilm die Orpheus toont terwijl hij de dierenwereld met zijn muziek temt. De stijl van deze animatie is afwisselend. Zo is Orpheus een Matisse-achtige lijnfiguur, zijn konijnen primitieve potloodstreken en zijn weer andere dieren silhouetten a la Werkman. Het beeld is steeds eenvoudig, ontroerend en in harmonie met de muziek. Het Brisk blokfluitkwartet, aangevuld met drie strijkers en een harp, geeft een zwierige, doorzichtige, zeer saamhorige uitvoering van het werk. Orpheus' harp is werkelijk betoverend en de melodievoering van alle instrumenten afzonderlijk is uiterst verzorgd. Dynamisch gebeurt er op een subtiele manier veel. Zo is er een lyrische tegenhanger ontstaan van het beroemde, vaak verbeelde 'Dierencarnaval' van Saint-Saens. Kortom, een verrukkelijke dvd voor kinderen en voor volwassenen die het kind in zichzelf weten terug te vinden. Mijn enthousiasme over de animatie betekent overigens niet dat ik minder te spreken ben over de cd. Alle werken zijn fraai van opbouw en ontwikkeling. Byrds Fantasia a 6, om een stuk apart te noemen, is een voorbeeldige demonstratie van het verfijnde kunnen van de musici.

(Klassieke Zaken, Willem Veldhuizen, oktober 2007)

Voor de recensie op de Engelse site Musical Pointers klik hier

Recensies van de jubileum cd 'Vintage' (relaese december 2006)

Tijdschrift Luister:

www.hifi.nl:

Eerst Algemene Muzikale Vorming, dan blokfluit, en wie dan nog zin heeft mag het proberen op een ‘echt instrument’. Die benadering van het muziekonderwijs heeft de status van de blokfluit geen goed gedaan. Gelukkig zijn er genoeg muzikanten die willen bewijzen dat de blokfluit wel een ‘echt’ instrument is, en daarbij niet alleen geschikt voor oude muziek, maar ook interessant voor eigentijdse componisten.

De CD Vintage Brisk werd gemaakt bij gelegenheid van het twintigjarig jubileum van het Amsterdamse blokfluitkwartet. De term Brisk is een muzikale tempoaanduiding uit de tijd van Purcell. Het woord heeft als gevoelsklank de speelse spitsheid van het musiceren van dit uitmuntende kwartet.

De vijftien stukken van in totaal tien verschillende Nederlandse componisten zijn een keuze uit de kleine 50 werken die vanaf 1988 voor het Brisk kwartet geschreven werden. Het kwartet fluit op talrijke, soms speciaal ontworpen instrumenten, maar laat ook verdienstelijk de stemmen horen op het hectische Johnny Buy van Theo Abazis. Echte zangers zijn er ook: het eveneens in oude muziek gespecialiseerde Egidius kwartet doet mee in twee stukken over de fluitspeler Pan, van Daan Manneke en Bart Visman.

Verder speelt pianiste Tomoko Mukaiyama in een Pogo van Guus Janssen en het door breakbeats uit de hedendaagse dancemuziek geïnspireerde Oh, I’m Sorry, Did I BREAK Your Concentration? van Michiel Mensingh. Een sterk stuk dat aan John Adams doet denken. Het grootste aantal gasten is te horen in het hilarische, ook aan minimal music refererende The Brisk Frog Project van Huba de Graaff. Hierin worden de fluiten begeleid door een koor van krankzinnig kwakende kikkers. Vijf ultrakorte stukjes werden als opdracht voor het verjaardagsfeest geschreven; twee ervan pastiches op verjaardagsliedjes.

Het hoge, vaak wat snerpende geluid van de blokfluit kan gemakkelijk irriteren, zeker buiten de melodieuze context van oude muziek. Het hier geboden feestprogramma weet echter 75 minuten lang te boeien door een enorme variatie in stijl en sfeer, gekoppeld aan briljant musiceren en een flinke dosis humor.

tekst: Jan Luijsterburg

LUISTER, oktober 2006, over de cd Schein & Scheidt:
Uitvoering: 9

Die drei großen "Sch", Johann Herrmann Schein (1586-1630), Samuel Scheidt
(1587-1654) und Heinrich Schütz (1585-1672) waren bestimmend für das
deutsche Musikleben in der ersten Hälfte des 17. Jahrhunderts. Doch nur
Schein und Scheidt beschäftigten sich neben der geistlichen Vokalmusik auch
intensiv mit rein instrumentalen Genres. Auf der CD des Brisk Recorder
Quartet Amsterdam erklingt eine reizvolle Auswahl aus verschiedenen
Instrumentalsammlungen (z.B. aus Scheins Venuskränzlein und Scheidts Ludi
Musici), einerseits Bearbeitungen,
ber auch einige Werke, die alle möglichen Besetzungen erlauben. Die
Spielfreude der Niederländer nimmt auch den skeptischsten Verächter
der Blockflöte für das Instrument ein.
(www.note 1.de)

Back to top

CONCERT RECENSIES

Wenn etwas den Begriff „hochvirtuos“ verdient, dann Brisk. Barockmusik an Blockflöten – lebendig und lustig. Punktgenau, präzise mit einer nicht zu verbergenden Tendenz ins Perfektionistische. BRISK sind Marjan Banis, Saskia Coolen, Bert Honig und Alide Verheij. Mit ihrem Programm „Flamen in Venedig“ ehren die vier Musiker des „BRISK Recorder Quartets Amsterdam“ die wahre Kunst der Verzierung.
(Kulturseite, “Schwäbische Post” + “Gmünder Tagespost” juni 2009)

Von der Kleinsten mit ihren hellen Tönen bis zur Kontrabassblockflöte waren die Nuancierungen der Tonfolgen schier unerschöpflich. Die grosze Virtuosität der vier Künstler zeigte sich nicht nur in dem äuszerst harmonischen Zusammenspiel, sondern auchr in der Vielzahl der 'ars diminuendi', der Kunst der Verzierung.
(Mindelheimer Zeitung, juni 2009)
The Brisk Recorder Quartet managed to get their enormous collection of recorders through Croatian Customs and presented their programme, ''Flemings in Venice – the art of ornamentation'' in Trakošcan Castle, an imposing 19th century recreation of a mediaeval fortress, about 30km west of Varaždin (27 Sept). Their well-presented and extremely well-played concert included works by Mainerio, Sandrin, Merulo, Erbach, Willaert, A.Gabrieli, Buus and Bendusi and represented the strong links between Flemish musicians and Venice. As an organist, I was particularly fascinated by their performance of the slowly unfolding polyphony of Erbach’s Ricercar noni toni and Buus’s Recercar Quarto, the wider expressive range of the recorder consort adding so much to each individual line. But it will be the memory of the outstanding virtuosity and professionalism of these talented players that endures.
(Early Music Review december 2008, Andrew Benson Wilson)

Brisk’s playing is (of course) technically faultless, and also subtle and moving. The dances are often intricate, sometimes foot-tapping, and with the Fantasias opening up fascinating musical worlds.
(English Recorder Magazine)
… het Brisk blokfluitkwartet maakte met Sweelinck en vooral met de fascinerende klankvariaties van Sinta Wullur goede sier. Brisk is een kwartet met musici die in staat zijn de moeilijkste partituren op een schijnbaar moeiteloze wijze voor te dragen.
(De Volkskrant)

…Their knowledge of and enthousiasm for the consort repertoire, and their relaxed approach, create a charming performance. They also show immaculate musicianship and ensemble playing.
(The Birmingham Post)

Quand ils jouent, chacun semble être autonome, mais l’unité est parfaite, tant dans les attaques qui sont précises, que dans les passages fugués qui ont chacun sa couleur. Dans le dernier choral, on a même l’impression d’entendre le chant avec ses pauses pour respirer.
(Dauphiné Libéré)

Hier wordt met zeer veel aanstekelijk plezier geblazen.
(De Telegraaf)

The most overwhelming success by a foreign ensemble was that of the Brisk Recorder Quartet from Amsterdam
(Hungarian Music Quarterly)

Dass alles mit einer selbstverständlich ausstrahlenden Noblesse und Heiterkeit der sympatischen Holländer dargeboten wurde, verstärkte nur den Eindruck eines grossartigen Musikerlebnisses.
(Mindelheimer Zeitung) Over BLIK
Mit dem BLIK-Filrecital vom Brisk Recorder Quartet Amsterdam war für die Hälfte der Zuhörer endgültig die Grenze dessen, was man auf einem Musikfest auf dem Lande erwarten darf, überschritten. Mit Decken und Picknickkörben über dem Arm schritten sie bereits nach dem ersten Stück murmelnd aus der Halle. Was sie verpassten war exklusiv: Musik die speziell für das Blockflötenquartett geschrieben wurde, Instrumente die für dieses Quartett entwickelt wurden und Filme niederländischer Filmemacher, die parallel zur Musik entstanden. So wurden Blockflötengeräusche in Farben und Formen umgewandelt und erschienen auf der Leinwand als bunte Ringe, Streifenstapel oder pulsierende Punkte zwischen Drahtgeflechten. Ein Film zeigt Jugendliche, die je nach kulturellem Hintergrund zur Musik rappen, bauch- oder jazztanzen. Eine Bildergeschichte verzahnt sich mit einer als Schleife wiederholten Melodie zur beklemmenden Kriegserinnerung. Und eine fein aufgebaute Choreografie mit einem Schuss Selbstironie begeisterte jene Zuschauer, die bis zum Schluss blieben. Besucherin Karin Urmersbach fand für den Einblick in die Aktuelle Kunst aus den Niederlande vier Worte: “Das ist ein Geschenk!”
(Kieler Nachrichten, juli 2006)

Back to top

DE PERS OVER CONCERTEN IN SAMENWERKING MET ANDEREN

These marvelous players take music that is both flexible in terms of instrumental choices, and also most suitable for recorders, and articulate it in a virtuosic and delightful manner. This recording brings new life and light to the very familiar suites from the Banchetto Musicale. The program notes by Saskia Coolen and Bert Honig are very well done, and the recording (produced by Erik Beijer) conveys an excellent sonic image of the ensemble.
(American Recorder January 2007)

Over Ludi Musici met Susanne Braumann en Bernard Winsemius
Waar eindigen de componisten en begint de invloed van de uitvoerenden? De kleuren van fluiten, gamba en orgel mengden prachtig. Bovendien liet dit zestal merken dat gezamenlijk musiceren meer betekent dan de som der instrumenten. En zo ontstond een aangenaam klimaat waarin Suites en Canzones klankrijk werden geïnterpreteerd. De trefzekerheid grensde aan de hoogste mate van perfectie. Maar bovenal was het publiek bij ‘Ludi Musici’ getuige van muzikantesk plezier. Je zag de uitvoerenden genieten en reageren op elkaar’s inbreng. Hier was sprake van een onderlinge zielverwantschap die de muziek naar een hoger plan voerde.
(De Stentor, januari 2006)

Over Resonans met Tomoko Mukaiyama
Er kleeft een geur van braafheid aan de blokfluit, maar daar rekenden Brisk en pianiste Tomoko Mukaiyama afgelopen dinsdag mee af in een concert dat opgehangen was aan een werk van Guus Janssen. Het onschuldige houtje werd de bron van onverwacht wilde effecten.
Al bij het eerste stuk trok het kwartet het klankspectrum van barokfluiten scheef door akkoorden te doorsnijden met langzaam verglijdende tonen. Daarna gingen de musici samen voortvarend verder met het zagen aan de poten onder het imago van de blokfluit in drie stukken van Guus Janssen. Het afsluitende werk van Michiel Mensingh, vol abrupte wendingen en wild dansende ritmes, was de genadeklap voor het imago van braafheid van de blokfluit.
(Brabants Dagblad, oktober 2005)

Over Strings&Wind met het Locke Consort
De programmering van dit dubbelconcert was avontuurlijk. Wie met authentieke instrumenten muziek van rond 1600 én twee hedendaagse composities in één concert durft te programmeren, is wel iets van plan. En dat bleek. Voor de pauze kreeg het publiek een klein stijloverzicht van muziek uit en vlak na de Duitse dertigjarige oorlog. De musici van zowel Brisk als The Locke Consort toonden zich daarbij op hun instrumenten van een uitzonderlijke kwaliteit. Na de pauze werden twee werken van Bart Visman (1962) gespeeld. Echo’s van de klanktaal die voor de pauze had geklonken, kwamen vervormd terug in een muziek die zich gaandeweg tot een ‘gehoord visioen’ ontwikkelde. Ook hier weer contemplatie, klankvelden en prachtig gespeelde cadensachtige gedeelten, waarin de musici lieten horen de bedoelingen van de componist volledig te hebben begrepen. Het langdurige, bijna ovationele applaus na dit bijzondere concert, was dan ook volledig terecht en doet hopen op een weerzien en wederhoren met deze twee geweldige ensembles.
(AsserJournaal, maart 2005)

Over Speel Goed! met Porgy Franssen en Bart Kiene
Een kind dat met zijn ouders naar een klassiek concert gaat moet meestal stilzitten, niet kletsen en zeker niet giechelen. Soms krijg je dan onweerstaanbaar de slappe lach. In de voorstelling ‘Speel Goed!’ doen twee podiumknechten alles wat tijdens een chic concert van Brisk niet mag en dat is erg leuk. De vier musici, gekleed in gala, spelen muziek van Johann Sebastian Bach en nieuw werk van Henny Vrienten. De twee podiumknechten hoeven maar weinig te doen om de lachers op hun hand te krijgen. Een eerbiedige blik op de musici, een onderdrukte geeuw of een hoestbui zijn al grappig door de mimiek van de twee acteurs en de uitgestreken gezichten van de musici. Natuurlijk wordt het in de loop van het concert steeds erger. Al is het een puinhoop, de fluitisten blazen professioneel voort en zelfs de stofzuiger zingt mee, net als de zaag die enkele blokfluiten in stukken zaagt.
(Trouw, april 2004)

In de Geertekerk ging het om de realistisch uitgebeelde consort song in de woorden van William Byrd “made for instruments to express the harmony, and one voice to pronounce the ditty”. De instrumenten lagen in de vertrouwde handen van het elegante Brisk blokfluitenkwartet en de ditty werd onnavolgbaar gerealiseerd door de veelzijdige counter Michael Chance.
(NRC Handelsblad, september 2003)

Over Time will say nothing met Michael Chance
Consortmuziek, oorspronkelijk in de zestiende eeuw geschreven voor zangers en een ensemble van dezelfde instrumenten klinkt dezer dagen in vele gedaantes. Meest vernieuwend door het Nederlandse Brisk met Michael Chance dat drie opdrachten gaf voor een hedendaagse versie van de Engelse Consort Song.
(VPRO-gids, september 2003)

Back to top